ΣΥΡΙΖΑ και «17Ν»: Από τη Μπακογιάννη στον Παπαγιάννη ή το αντίστροφο;

Μετά την απίστευτη δήλωση-ανακάλυψη Σαμαρά, σύμφωνα με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να δώσει «επίδομα ανεργίας διαρκείας στους λαθρομετανάστες» (!), η  Ντόρα Μπακογιάννη ανέλαβε να ενημερώσει το πανελλήνιο ότι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάστηκαν ως μάρτυρες υπεράσπισης στην προ 9ετίας δίκη της «17Ν».

Το θέμα έκανε ταχύτατα το γύρο των ΜΜΕ και του Διαδικτύου, και συζητήθηκε αρκετά. Περί τίνος επρόκειτο όμως;

Μια πρόχειρη αναζήτηση στο Google μαρτυρά ότι η «αποκάλυψη», στην πραγματικότητα, δεν έγινε από την κυρία Μπακογιάννη και ότι η ίδια την αναπαρήγαγε από την ιστοσελίδα της εβδομαδιαίας «αποκαλυπτικής» εφημερίδας «Το Παρασκήνιο», που τη δημοσίευσε το απόγευμα της Πέμπτης 24 Μαΐου.

Απορία προξενεί, ωστόσο, ο εκδικητικής διάθεσης τίτλος της ανάρτησης, «ΕΤΣΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ». Ποιος ανεξάρτητος δημοσιογράφος θα είχε λόγο να θέλει εκδικηθεί – και για ποιο πράγμα άραγε; Καθώς το όνομα του συντάκτη του άρθρου Δ. Γιαννακόπουλου μάλλον δεν λέει και πολλά, αρκεί να αναφερθεί ότι γενικός διευθυντής του «Παρασκηνίου» είναι ο Γιάννης Ντάσκας, ενώ μέχρι και το φύλλο της προηγούμενης εβδομάδας, ως διευθυντής της εφημερίδας αναφέρεται ο συλληφθείς (από στελέχη του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού εγκλήματος, και με την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμησης…)  Γιάννης Παπαγιάννης.

Ο Γκύντερ Γκρας στο πλευρό της Ελλάδας

Τη στήριξή του στην Ελλάδα, «την κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού» καταθέτει ο Γερμανός νομπελίστας συγγραφέας, Γκύντερ Γκρας, στηλιτεύοντας την πολιτική που ασκεί η Ευρώπη σε βάρος της Ελλάδας.

Το ποίημα του για την Ελλάδα με τίτλο «Ντροπή της Ευρώπης» δημοσιεύεται στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung.

Παραθέτω πιο κάτω το ποίημα, αρχικά μεταφρασμένο (από το tvxs) και στη συνέχεια στα γερμανικά – από τα οποία δεν σκαμπάζω το παραμικρό …

Είναι πιστεύω αυτονόητο ότι η σημασία του ποιήματος έγκειται στο συμβολικό του πράγματος κι όχι στην οποιαδήποτε λογοτεχνική αξία του πονήματος, γιατί από το πρωί στο διαδίκτυο κυκλοφορούν οι διάφορες ελληνικές σπασταρχίδικες μαλακιούλες λογοτεχνίζοντων μετριοτήτων …  

Ο Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ για το κυνήγι της πεταλούδας

Οι ηδονές μου είναι οι πιο έντονες που έχει γνωρίσει ποτέ ο άνθρωπος: το γράψιμο και το κυνήγι της πεταλούδας.

Ως καλλιτέχνης και ως λόγιος, προτιμώ τις λεπτομέρειες από τις γενικότητες, τις εικόνες από τις ιδέες, τα ασαφή δεδομένα από τα ξεκάθαρα σύμβολα και τα άγρια φρούτα από τη συνθετική μαρμελάδα.

Έχω κυνηγήσει πεταλούδες με διάφορες μεταμφιέσεις: ως όμορφο αγοράκι με κοντά παντελόνια και ναυτικό καπέλο - ως κοσμοπολίτης με φανελένιες τσάντες και μπερέ – ως χοντρός γέρος με σορτς, χωρίς καπέλο.

«Μπράβο Τσίπρα» …

Δε θα έγραφα ποτέ «μπράβο Αλέξη», γιατί δεν τον νιώθω και δικό μου άνθρωπο. Αλλά το «Μπράβο Τσίπρα», το λέω εντελώς σοβαρά όπως θα το έλεγα για κάποιον ποδοσφαιριστή που έβαλε ωραίο γκολ σ’ ένα αγώνα ποδοσφαίρου που τον παρακολουθώ επειδή δεν έχω να κάνω κάτι καλύτερο.

Έχω βαρεθεί τα «καλά παιδιά». Τα «υπάκουα παιδιά». Τα «ξενέρωτα παιδιά». Μακάρι χίλιες φορές να αποδειχθεί ότι ο Τσίπρας είναι το τσογλάνι που λένε ότι είναι. Έναν τσόγλανο χρειάζεται αυτή η χώρα.

Τον χρειαζόμαστε για να αναστατώνει τους μαλακοπίτουρες σαν τον Σκανδαλίδη, τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά. Βγήκαν οι λουλούδες και οι τριπλοσάγονοι να δηλώσουν τον αποτροπιασμό τους για τους χαρακτηρισμούς Τσίπρα στον Ολάντ «και μάλιστα μέσα στο ίδιο του το σπίτι».

Ξέχασαν όλοι αυτοί οι άθλιοι γυμνοσάλιαγκες που σήμερα μιλούν για «αγενή, αφελή και επικίνδυνο Τσίπρα», ότι επέτρεψαν στον Όλι Ρεν και στον Στρος Καν να μπουν μέσα στο σαλόνι του δικού μας σπιτιού, τη Βουλή, και να μας μιλήσουν με τον πλέον ταπεινωτικό τρόπο.

Το μήνυμα του 60χρονου που αυτοκτόνησε με τη μητέρα του

Κείμενο σε blog είχε αναρτήσει μια ημέρα πριν πέσει στο κενό μαζί με την 90χρονη μητέρα του, ο 60χρονος κάτοικος της πλατείας Βάθη.

Ο 60χρονος που ήταν άνεργος μουσικός ανέφερε ότι : «Ζω πια συνέχεια, μια ζωή δράμα» και εξηγούσε ότι φρόντιζε 20 χρόνια τη μητέρα του που είχε αλτσχάιμερ και άλλα προβλήματα υγείας. Όπως έγραψε αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και είχε φτάσει σε αδιέξοδο.

Κάτω από το κείμενο που είχε αναρτήσει το stixoi.info, είχε γράψει και κάποιους δικούς του στίχους, με αναφορές στην οικονομική και κοινωνική κρίση.

Ακολουθεί αυτούσιο το μήνυμα που είχε ανεβάσει o αυτόχειρας:

Ακριβοί κι αγαπητοί μου συνάδελφοι …

Ώστε είναι αλήθεια; Έρχεται η καταστροφή; Έρχεται η ελληνική συντέλεια; Η Μέρκελ έχει θυμώσει τόσο με την Ελλάδα; Κι ο Σόιμπλε τα ίδια; Θα μας διώξουν από το ευρώ; Θα μας γυρίσουν στη δραχμή; Τελειώνουν τα λεφτά μας; Δεν θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις Θα σταματήσουν τα νοσοκομεία και τα φαρμακεία να έχουν φάρμακα; Θα λείψει η βενζίνη από τα πρατήρια καυσίμων; Θα λείψουν τα μακαρόνια κι οι κονσέρβες από τα σούπερ μάρκετ ; Θα τρέχουν βελζεβούληδες στους δρόμους; Θα μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι;

«Συντρίψτε τις «χρυσές λόγχες» του δικομματισμού»!

Ο Στάθης έγραψε ένα κατακλυσμιαίο κείμενο για το σινάφι των δημοσιογράφων στο σημερινό φύλλο της «Real news», αν και το αλίευσα – μέσω του enikos.gr –στο zoornalistas.blogspot.com.

Πρόκειται για ένα κείμενο – γροθιά στο μαχαίρι, εκτιμώ ίσως λιγότερο σκληρό ή αποκαλυπτικό από όσο πρέπει, αλλά αληθινό ως το μεδούλι του.

Ταπεινά το αναδημοσιεύω εδώ, αφιερώνοντάς το παράλληλα σε όλους τους συναδέλφους που έμειναν άνεργοι ή φυτοζωούν, συνεχίζοντας να παλεύουν για το πικρό μεροκάματο της κρίσης.

Ίσως, όλοι μαζί, με ψηλά το κεφάλι, επιμονή κι υπομονή, βήμα το βήμα και – κυρίως – σταθεροί στις αξίες και τα ιδανικά που μας έκαναν πριν από πολλά χρόνια να αγαπήσουμε αυτό το ρημάδι το επάγγελμα, ίσως λέω, να καταφέρουμε να το ξανασηκώσουμε εκεί που του πρέπει …

Συνεχίστε παρακαλώ την ανάγνωση …